Perła
Perła nie powstaje w ziemi jak minerały, lecz w wodzie,
wewnątrz muszli. Jej łagodny, srebrzysty blask od wieków
przypominał ludziom światło Księżyca.
Według dawnych legend z Persji i Indii perły rodziły się
z kropli rosy lub promieni księżyca, które podczas pełni
wpadały do otwartych muszli. Dlatego nazywano je „łzami
Księżyca” i łączono z boginiami miłości oraz kobiecości,
między innymi z grecką Afrodytą, która według mitu narodziła
się z morskiej piany.
Szczególne znaczenie nadał perłom również sposób ich powstawania.
Gdy wewnątrz muszli pojawia się ciało obce lub — w przypadku
pereł hodowlanych — wprowadzony przez człowieka element,
mięczak stopniowo otacza go warstwami masy perłowej. W ten
sposób z niewielkiego impulsu powstaje coś wyjątkowego.
Perła stała się dzięki temu symbolem przemiany trudnych
doświadczeń w mądrość i piękno. Muszla chroniąca perłę
przywodziła na myśl matkę otulającą dziecko, dlatego perły
kojarzono również z macierzyństwem, opieką i bezpieczeństwem.
Od wieków noszą je także panny młode jako symbol czystości,
miłości i szczęśliwego związku.
