Kamień księżycowy
Kamień księżycowy zawdzięcza swoją nazwę niezwykłemu zjawisku:
pod odpowiednim kątem po jego powierzchni może przesuwać się
delikatna, mleczna poświata przypominająca światło Księżyca
odbite w wodzie.
Starożytni Rzymianie wierzyli, że kamień powstaje z zastygłych
promieni księżyca, a jego blask zmienia się wraz z kolejnymi
fazami Księżyca. W Indiach uważano go za święty kamień,
w którym zostało zamknięte księżycowe światło, i wręczano
zakochanym jako symbol miłości oraz szczęścia.
Ponieważ Księżyc od zawsze kojarzono z przypływami, rytmem
natury i cyklicznością, a w wielu kulturach łączono go
z boginiami kobiecości — takimi jak grecka Selene i rzymska
Diana — kamień księżycowy stał się symbolem kobiecej energii,
intuicji, przemiany i nowych początków.
